دم روباه...

سلام...

عرض شود خدمت دوستان گرانقدر همون طور که می دونید بنده خیلی سعی می کنم به مسائل سیاسی داخلی و خارجی مستقیما وارد نشم. ولی بعضی وقت ها مسئله اون قدر اهمیت پیدا می کنه که فکر می کنم گذشتن بی تفاوت از کنار اونا خارج از انسانیت باشه حالا ما که مدعی اسلامیت نیستیم!

و اما...

مسائل پیش اومده در کشور سوریه واقعا دل هر انسانی رو به درد میاره. حالا بعضی ها نگن ما خودمون مشکل زیاد داریم و غیره... من معتقدم هر مسئله ای رو باید در جای خودش مطرح کرد.

 این که واقعا توی مسئله سوریه چه کسی یا کسانی مقصرند احتیاج به تحلیل مفصلی داره که نه وقتش رو دارم و نه می خوام به اون بپردازم. چیزی که مهمه اینه که جان هزاران انسان بی گناه توی این ماجرا گرفته شده و جان هزاران نفر دیگه هم در معرض خطره. مخصوصا مسئله جان سپردن کودکان معصوم چیزیه که واقعا برای بنده غیر قابل تحمله. دیدن صحنه های جانکاه جنازه های کودکان این روزا دل هر آدم منصفی رو به درد که چه عرض کنم خون کرده. البته با نگاهی اجمالی به وقایع این روزهای سوریه و کلا منطقه، خیلی هم احتیاج نیست آدما برای پیدا کردن مقصر کنجکاوی کنند. قدیما می گفتند دم خروس کاملا پیداست ولی بنده الان میگم که دم روباه کاملا پیداست!

شانتاژ خبری، کوبیدن بر طبل تفاوت ها و اختلافات قومی و مذهبی، تجهیز و تسلیح تروریست های شناخته شده دیروز و دوستان امروز!، دولت هایی خارجی که هر کدام دایه مهربان تر از مادر برای مردم سوریه هستند و چیزی هم که زیاده انسان های ابله و اسیر در توهمات که برای رسیدن به حور و پری بهشتی حاضرند بچه خودشون رو هم زنده به گور کنند و ناموسشون رو به حراج بگذارند!

اشتباه نکنید! بنده وکیل مدافع دولت سوریه نیستم و اعتقاد هم ندارم که همه مخالفان این دولت تروریست هستند. ولی از هر زاویه ای که به این موضوع نگاه می کنم دم روباه بد جوری جلوی چشمام میاد!

بگذریم...

من فقط برای جان باختن کودکان معصوم و بی گناه احساس تلخی می کنم.

من به خاطر توهمات و تعصبات کور و بی پایه احساس تلخی می کنم.

من به خاطر جولان دادن ابلیس بر روی زمین احساس تلخی می کنم.

من برای معصومیت از دست رفته و انسانیت به خفا رفته احساس تلخی می کنم...  

/ 3 نظر / 23 بازدید
ttaanhhaa

ما هم توی احساس تلخت شریکیم رفیق .... [ناراحت]

وب گرد

سلام بله و بدا به روز همه با این اختلاف افکنی ها و تندر وی ها و انتحاری و استشهادی سازیها .

شیخ نهایی

دوست من ، اگر همان موقع که اعتراضات مسالمت آمیز به دولت بشار اسد شروع شد ، او به جای سرکوب مخالفین زیر بار برگزاری یک انتخابات آزاد و تحت نظارت سازمان ملل میرفت ، و در صورتی که ملت او را نمیخواستند کنار میرفت ، شاهد این روزهای تاسف انگیز نبودیم! امروز خیلی دیر شده ، اما همچنان این تنها راه حل ممکن برای نجات کشور سوریه و مردم بی دفاع آن است ! شاد باشی