گنبد سبز...

ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد

دل رمیده ما را انیس و مونس شد

نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت

به غمزه مسئله آموز صد مدرس شد

سالروز خجسته میلاد عزیزدردانه خدا، حضرت محمد مصطفی(ص) بر همه رهپویان مهربانی و اخلاق مبارک باد.

پاورقی:

نمی خواستم این پست رو با تلخی همراه کنم ولی:

زین آتش نهفته که در سینه من است

خورشید شعله ای است که در آسمان گرفت

 در این روزهایی که زبان جان من مزه شیرینی رو از یاد برده و همه لحظه هام پر شده از دلواپسی، خیلی دوست دارم که بیشتر هر جای دیگه این دنیا، زیر اون گنبد سبز باشم.

/ 5 نظر / 30 بازدید
روح الله

درود به این یکی و لعنت به آن یکی!

ttaanhhaa

کی دوست نداره عزیزم [چشمک]

عباس

مکه را ظلمتی بود وسکوت - عجب سنگین سکوتی -که زنگ بیدار باش درشبانگه بشکست سکوت وبربود ظلمت-در این هنگام ستاره لبخند زنان وبی ریا بخشید رونق وصفا - که اندرکرانه افق روشن شد مکه به نور مصطفی-مرغان سحر خیز وشب زنده داران با لحن روح افزادرجوبهشتی می گفتند زصفای مصطفی-غنچه گلی بود در میان خار وخاشاک چوزیست -بشکفت گل بگرفت لقب نام امین در شهر نایمن زافساد

عباس

چرا افسوس سید ومولای ما

عباس

سفر دل روحانی تره یا علی مدد برو سید (زیارت قبول)