بیداد کرمانشاهی
صفحات وبلاگ
آرشیو وبلاگ
نویسنده: سیدشهریار میبدی - شنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۳۸٩

کجاست اون نغمه های عاشقانه؟ کجاست اون تغزلهای لطیف تر از برگ گل، لطیف تر از نسیم،لطیف تر از شبنم؟کجاست اون نجواهای سبز محبت؟کجاست اون خوشبختی های ساختگی ، اون آرزوهای مجازی؟

می دونید حقیقتش نمی خواستم غمنامه بنویسم اما امشب دست از مغز و قلم از دست فرمان نمی بره. انگار که اصطکاک قلم روی کاغذ از همیشه بیشتر شده، مثل این که می خوای سوهان روی سوهان بکشی!

بعضی وقت ها فکر می کنم هر بلایی سرم میاد نتیجه اشتباهاتیه که انجام دادم، اما بعدش میگم ای خدا چرا تاوان هر اشتباهی که انجام میدم چند برابر سنگین تره؟!

خدایا شاید این هم از رحمتته که اینجوری ما رو مجازات می کنی ولی تو رو قسم به بخشندگیت، تو رو قسم به بزرگیت، تو رو قسم به هر چی خودت به اون قسم می خوری ، اون گوشه چشم نازنینت رو هم از ما دریغ نکن.

 

دلی دارم ز وی منزل خراب است

همی از رنج او در دیده آب است

وجودم خسته از شب زنده داری

تنم حسرت کش یک لحظه خواب است

پریشان محفلی در سینه دارم

به کامم جرعه ای از زهر ناب است

تلاطم می کند دریای اشکم

مرا آرامش ساحل سراب است

 

سیدشهریار میبدی
گاهی وقت ها دلم برای خودم تنگ می شود.من نشانی های خود را می دهم- یک نفر شاید مرا پیدا کند!!!
نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :


خطاطي نستعليق آنلاين
Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت