بیداد کرمانشاهی
صفحات وبلاگ
آرشیو وبلاگ
نویسنده: سیدشهریار میبدی - سه‌شنبه ٢٤ فروردین ۱۳۸٩

سلام بر شما

نمی دونم این مثلا شعر! رو کی گفتم،برای چی گفتم و برای کی گفتم.فقط معلومه که اونوقت هم دل پر دردی داشتم؛مثل همیشه!!!

دلی دارم دلی دارم همه درد                       که آن مهتاب وش با ما چه ها کرد

غمی دارم غمی دارم غمی سخت              دلی پرشکوه دارم از تو ای بخت

دلا تنهایی ام کی سر شود کی                   فلک را سیزده کی در شود کی

دلا تا کی کنم غم را نظاره                           مرا جز این نباشد راه چاره؟!

خدا را ای صبا پیکی از او آر                         چراغان کن دو چشمم از خط یار

مرا از دوریش در دیده خون است                 نمی دانی که حال قلب چون است

شود آیا کنارم بینمش باز                             به نجوا گویمش آهسته صد راز

شود آیا کنم جان را فدایش                          همی گردم غبار خاک پایش

الا ای جان جان پرور کجایی                         الا ای لاله احمر کجایی

الا ای آنکه با امواچ زلفت                             دل خونین من بگرفته الفت

همی ترسم فلک آهسته می دار                شوی آخر نبینم روی دلدار

الا بیداد بشنو گویمت باز                              مگو با ناکسان افشای هر راز

تمنای وصال یار داری                                  خدا را می طلب از بهر یاری

سیدشهریار میبدی
گاهی وقت ها دلم برای خودم تنگ می شود.من نشانی های خود را می دهم- یک نفر شاید مرا پیدا کند!!!
نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :


خطاطي نستعليق آنلاين
Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت